بسیاری از والدین تمایل دارند تا زیبایی و ظرافت فرزند خود را با استفاده از زیورآلات، به ویژه خرید طلا و گوشوارههای ظریف افزایش دهند؛ اما بهتر است بدانید که طبق نظر پرشکان بهترین سن برای سوراخ کردن گوش کودک از 6 تا 7 سالگی است.
تعیین بهترین سن برای سوراخ کردن گوش کودک برای استفاده از گوشواره بچه گانه دخترانه، موضوعی است که همواره مورد بحث و تبادل نظر بین متخصصان و والدین قرار میگیرد. دیدگاههای متفاوتی در این زمینه وجود دارد و هیچ پاسخ قطعی و واحدی نمیتوان برای آن ارائه کرد. با این حال، درک این دیدگاهها میتواند به والدین در اتخاذ تصمیمی آگاهانه کمک کند. در حالی که برخی از خانوادهها تمایل دارند این کار را در سنین پایین انجام دهند؛ برخی دیگر ترجیح میدهند تا کودک بزرگتر شود و خودش بتواند در این مورد تصمیم بگیرد.
با این حال، برخی از متخصصان در مورد سوراخ کردن گوش نوزادان برای خرید طلا و آویزان کردن زیورآلات در ماههای اولیه زندگی هشدار میدهند؛ زیرا معتقد هستند که این کار میتواند خطرات متعددی را به همراه داشته باشد. ایجاد هرگونه حفرهای در بدن، احتمال ورود عفونت و میکروب را افزایش میدهد و از آنجا که سیستم ایمنی نوزاد در حال رشد و تکامل است، بهتر است والدین حداقل تا 6 ماهگی صبر کنند. برخی از پزشکان نیز معتقد هستند که بهترین سن برای سوراخ کردن گوش کودکان بعد از 6 یا 7 سالگی است؛ زمانی که کودک توانایی درک و مراقبت از محل سوراخ شه در گوش را دارد.
سوراخ کردن گوش کودک در سن کم مزایایی دارد که در ادامه با آنها آشنا میشویم:
سوراخ کردن گوش میتواند به نوزاد یا کودک ظاهر زیباتر و شکیلتری بخشیده و از نظر بسیاری از افراد، جذابیت آنها را با آویزان کردن زیورآلات و جواهرات افزایش دهد. سوراخکردن گوش برای خود کودک نیز در سنین کمتر راحتتر است؛ زیرا هنوز به طور کامل متوجه این موضوع نیست و مقاومت کمتری نشان میدهد. در نتیجه، فرآیند سوراخ کردن گوش میتواند با استرس کمتری برای کودک و والدین همراه باشد.
سوراخ کردن گوش در سنین کم میتواند به جلوگیری از عدم تحمل به گوشواره در آینده کمک کند. نوزادان و کودکان در این سن به راحتی به این موارد عادت میکنند و بدنشان به فلز گوشواره واکنش نشان نمیدهد. این امر میتواند از بروز مشکلات پوستی و آلرژیهای احتمالی در آینده جلوگیری کند.
معمولاً حفظ بهداشت برای کودکان در سنین پایین راحتتر و مراقبت از آن برای والدین آسانتر است. والدین میتوانند به راحتی محل سوراخ را تمیز کرده و از بروز عفونت جلوگیری کنند. این امر به ویژه در نوزادان که هنوز توانایی لمس و دستکاری گوش خود را ندارند، بسیار مهم است.
بسیاری از والدین بر این باور هستند که نوزادان و کودکان در سنین پایینتر درد کمتری را در هنگام سوراخ کردن گوش احساس میکنند؛ زیرا سیستم عصبی آنها هنوز به طور کامل تکامل نیافته است. این امر میتواند باعث شود که کودک تجربه کمتری از ناراحتی داشته باشد و فرآیند سوراخ کردن گوش با استرس کمتری همراه شود.
پوست نوزادان و کودکان در سنین پایینتر انعطافپذیرتر است و به راحتی ترمیم میشود. این امر میتواند باعث شود که محل سوراخ سریعتر بهبود یابد و خطر ایجاد عفونت کاهش یابد.
پوست کودکان در سنین پایینتر، خاصیت ترمیمی بهتری دارد. به این معنی که زخمها سریعتر و با احتمال کمتری از ایجاد اسکار بهبود مییابند. سوراخ کردن گوش در این سنین میتواند منجر به بهبودی سریعتر و کاهش احتمال باقی ماندن جای زخم شود.
سوراخ کردن گوش در سنین پایین، زمانی که کودک هنوز درک زیادی از درد و ترس ندارد، میتواند باعث کاهش استرس او شود. نوزادان و کودکان خردسال معمولاً به سرعت حواسشان پرت میشود و بعد از سوراخ کردن گوش، به سرعت درد آن را فراموش میکنند.
سوراخ کردن گوش نوزاد یا کودک تصمیمی است که به دقت و توجه به جزئیات نیاز دارد تا از بروز هرگونه مشکل جلوگیری شود. رعایت نکات زیر میتواند به شما در داشتن تجربهای ایمن و موفق کمک کند:
به صورت دورهای و به آرامی گوشواره را در داخل سوراخ گوش کودک حرکت دهید. این کار کمک میکند تا از چسبیدن پوست به گوشواره و بسته شدن سوراخ جلوگیری شود.
برای پیشگیری از عفونت میتوانید از پمادهای آنتیبیوتیک چشمی بر روی محل سوراخ استفاده کنید. این پمادها به کاهش خطر رشد باکتریها کمک میکنند.
حداقل تا شش هفته پس از سوراخ کردن، از درآوردن گوشواره از گوش کودک خودداری کنید. این مدت زمان برای التیام اولیه سوراخ ضروری است و تعویض زودهنگام گوشواره میتواند منجر به عفونت شود.
سوراخ کردن گوش کودک باید در یک مرکز بهداشتی تمیز و توسط فرد متخصص انجام شود. اطمینان حاصل کنید که کلینیک مورد نظر از ابزار استریل استفاده میکند و دارای مجوزهای لازم است.
جنس گوشواره نیز اهمیت دارد. گوشوارههای طلا یا استیل ضدزنگ معمولاً بهترین انتخاب برای کودکان هستند؛ زیرا احتمال ایجاد حساسیت در آنها کمتر است. همچنین، از گوشوارههای کوچک و سبک استفاده کنید که کودک را اذیت نکند.
به طور منظم محل سوراخ را تمیز کنید تا از تجمع باکتریها جلوگیری شود. تمیز کردن باید با دقت و ملایمت انجام شود تا به بافت حساس پوست آسیب نرسد.
قبل از لمس کردن گوش کودک، دستان خود را با آب و صابون بشویید. این کار از انتقال باکتریها به محل سوراخ جلوگیری میکند و خطر عفونت را کاهش میدهد.
به آرامی گوشواره را به سمت جلو و عقب حرکت دهید تا مطمئن شوید سوراخ باز میماند. این کار باید با دقت انجام شود تا باعث ایجاد درد یا آسیب نشود.
موهای کودک را در روزهای اولیه پس از سوراخ کردن با کش ببندید تا روی گوش او نیفتند. موها میتوانند حاوی آلودگی باشند و خطر عفونت را افزایش دهند.
محل سوراخ را پس از حمام کردن کودک به آرامی خشک کنید و مراقب باشید کودک آن را نخاراند. خارش میتواند باعث تحریک پوست و افزایش خطر عفونت شود.
شامپو، عطر و سایر مواد آرایشی را از محل سوراخ دور نگه دارید. این مواد میتوانند باعث تحریک پوست شده و حساسیت ایجاد کنند.
از بردن کودک به استخر یا دریا، در چند هفته اول پس از سوراخ کردن خودداری کنید. آب این مکانها ممکن است حاوی باکتریهایی باشد که باعث عفونت میشوند.
اگرچه مانعی برای فعالیتهای روزمره وجود ندارد؛ اما بهتر است کودک از فعالیتهایی که احتمال آسیب به گوش را افزایش میدهند اجتناب کند.
هنگام دوچرخهسواری حتماً از کلاه ایمنی استفاده کنید تا از گوش در برابر ضربه و جریان باد محافظت شود.
میتوانید محل سوراخ را در هفتههای اول بانداژ کنید تا از آسیب دیدن آن در حین بازی جلوگیری کند.
مراقبتهای دقیق و منظم پس از سوراخ کردن گوش، نقش حیاتی در جلوگیری از عفونت و تسریع روند بهبودی دارند. این مراقبتها باید به صورت روزانه و با دقت انجام شوند تا از بروز هرگونه عارضه جلوگیری شود:
اگرچه سوراخ کردن گوش نوزادان اقدامی رایج است؛ اما میتواند با درد و ناراحتی همراه باشد. رعایت نکات مراقبتی پس از سوراخ کردن، نقش مهمی در کاهش درد و پیشگیری از عوارض احتمالی دارد:
سخن پایانی
تصمیم به سوراخ کردن گوش کودک، انتخابی شخصی و بر اساس باورها و فرهنگ خانواده است. با در نظر گرفتن تمام جوانب و مزایا و معایب این کار و با رعایت دقیق نکات بهداشتی و مراقبتی، میتوان این فرآیند را به تجربهای ایمن و خوشایند برای کودک تبدیل کرد. به یاد داشته باشید که مشورت با پزشک متخصص اطفال و انجام این کار در یک کلینیک معتبر، از اهمیت بالایی برخوردار است.
تمیز کردن محل سوراخ گوش، استفاده از مواد ضدعفونی کننده، پیگیری علائم عفونت و پیشگیری از تماس با آب و ضربه خوردن.
اگر اصول بهداشتی ذکرشده را رعایت کنید، خطر عفونت سوراخ کردن گوش نوزاد به مقدار قابل توجهی کاهش مییابد.
پزشکان و متخصصان توصیه میکنند حداقل تا 6 ماهگی نوزاد، برای سوراخ کردن گوش صبر کنید.
توصیه میشود از نخ استفاده نکنید؛ چرا که مواد نخ حساسیتزا هستند و میتوانند منجر به بروز عفونت و بسته شدن سوراخ گوش نوزاد شوند.
عفونت یا حساسیت در گوش نوزاد با علائمی مانند قرمزی، تورم، ترشح چرک، درد شدید، تب، خشکی پوست و تاولهای کوچک همراه است.
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به سایت بازار طلا می باشد.
